Το παραδοσιακό δίλημμα του Σεπτεμβρίου για πολλούς γονείς έρχεται να απαντηθεί διακρίνοντας τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της ομάδας και της διδασκαλίας μιας ξένης γλώσσας σε ολιγομελές τμήμα.
Οι υποχρεώσεις πολλές, και τα απογεύματα γεμάτα από δραστηριότητες για πολλά παιδιά, με τους γονείς να πονοκεφαλιάζουν πώς θα τα προλάβουν όλα. Με τον χρόνο και τον οικονομικό προϋπολογισμό περιορισμένους, η διάθεση να προσφέρουν ό,τι καλύτερο στα παιδιά τους και να χωρέσουν τις περισσότερες δυνατές εξωσχολικές δραστηριότητες, οδηγούν στις «εκπτώσεις».
Συχνά, οδηγούνται στην συμπίεση του χρόνου διδασκαλίας της ξένης γλώσσας από 3 σε 1 ή 2 φορές την εβδομάδα για εξοικονόμηση χρόνου και μείωση των διαδρομών. Θα οδηγηθούν όμως, μακροπρόθεσμα, οι μαθητές στο ίδιο αποτέλεσμα παίρνοντας την σύντομη διαδρομή;
Η έλλειψη κινήτρου, διάδρασης και συγκροτημένου προγράμματος έχει τις περισσότερες φορές το αντίθετο αποτέλεσμα. Το μάθημα γίνεται βαρετό και αναποτελεσματικό οδηγώντας σε καθυστερημένη απόκτηση των απαραίτητων δεξιοτήτων και τελικά στην σπατάληση περισσότερου χρόνου ή και διδακτικών ετών.
Αντίθετα, στο φροντιστήριο, το παιδί ακολουθεί ένα σταθερό πρόγραμμα, με διαφάνεια και διαρκή έλεγχο της επίδοσης του. Το διδακτικό υλικό ανανεώνεται και το προσωπικό επιμορφώνεται και αξιολογείται διαρκώς ενώ πληθώρα δραστηριοτήτων όπως εκδρομές, διαγωνισμοί, projects κ.α. κάνουν την διαφορά προσφέροντας στο παιδί μια διαφορετική προοπτική της γλώσσας και της κουλτούρας της χώρας.
Ακόμη, η αλληλεπίδραση με τα υπόλοιπα παιδιά και ο υγιής ανταγωνισμός που αναπτύσσεται, δίνει το απαραίτητο κίνητρο στα παιδιά να ενδιαφερθούν και να αναπτύξουν τις δεξιότητες τους – π.χ. προφορική επικοινωνία – ταχύτερα και πιο αποτελεσματικά χωρίς να παραγνωρίζουμε την σημασία του παιχνιδιού και το ποσό πιο εύκολα και διασκεδαστικά μαθαίνουμε μέσα από αυτό. Δεν είναι κάπως βαρετό να παίζεις μόνος σου;
Στο σύγχρονο κόσμο του 21ου αιώνα με τους γρήγορους ρυθμούς και την κυριαρχία της τεχνολογίας που οδηγούν συχνά στην αποξένωση και μοναχικότητα είναι αναγκαίο τα παιδιά να ξαναμάθουν να λειτουργούν σαν ομάδες και όχι σαν μονάδες. Ο άνθρωπος είναι ένα κοινωνικό ον που αντλεί ευχαρίστηση από την κοινωνική αλληλεπίδραση. Με απλά λόγια, η διδασκαλία μιας γλώσσας, που είναι ένα εργαλείο επικοινωνίας, συναντά όλες τις κατάλληλες συνθήκες για να επιτευχθεί, στον γόνιμο χώρο της τάξης.
